Ruszajmy się… z głową.

Czy ruch może zaszkodzić? Czy bieganie jest sportem dobrym dla każdego? Jaki sport jest odpowiedni dla osób mających problemy zdrowotne? Okazuje się, że nadmierny wysiłek fizyczny, może mieć groźne skutki dla naszego organizmu. Dlatego zanim zaczniemy pokonywać setki tysięcy kilometrów na bieżni lub zapiszemy się do udziału w maratonie, warto zasięgnąć konsultacji medycznej. Badania pomogą nam określić, jaką formę aktywności możemy uprawiać, nie narażając się na ryzyko pogorszenia zdrowia.

RUCH TO SIŁA I PIĘKNO
To, że regularnie uprawiany sport ma zbawienny wpływ na sprawne funkcjonowanie organizmu wiemy od dawna. Wysiłek dotlenia, rozluźnia napięte mięśnie, rozwija ciało. Jesteśmy bardziej wytrzymali i sprawni, mniej podatni na infekcje i choroby (np. osteoporozę). Poprawia się nasza kondycja, niestraszne nam już zmęczenie i rzadziej odwiedzamy lekarza. Dodatkowo, zyskuje także nasza uroda – sylwetka staje się smukła, skóra elastyczna i lepiej odżywiona. Nieocenionym atutem prowadzenia aktywnego trybu życia jest także większa odporność na stres i stany depresyjne. Endorfiny, czyli hormony szczęścia odpowiedzialne za dobre samopoczucie, wykazują wzmożone działanie właśnie m. in. podczas wysiłku fizycznego. Podsumowując – warto się ruszać. Trzeba tylko wiedzieć, jak.

SPORT A CHOROBA

Choć wydaje nam się, że nasza przypadłość lub choroba wyklucza nas ze środowiska sportowego, nic bardziej mylnego! Oczywiście, osoby przewlekle chore powinny zasięgnąć rady lekarza i nauczyć się zapobiegać ewentualnym urazom. Należy znać swoje ograniczenia i sumiennie ich przestrzegać. Powinno się unikać forsowania organizmu i stopniowo, małymi kroczkami zwiększać formę. Nadmierny wysiłek fizyczny jest niewskazany, podobnie jak całkowita rezygnacja z ruchu.

CHOROBY UKŁADU KRĄŻENIA

W profilaktyce chorób tego rodzaju (zawał serca, nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, żylaki, zakrzepica, miażdżyca, wysoki poziom szkodliwego cholesterolu) aktywność fizyczna odgrywa znaczną rolę. Otyłość, brak ruchu, siedzący tryb życia to najzagorzalsi wrogowie zdrowia. Układ krążenia „nie lubi” kanapowych łasuchów czy komputerowych maniaków spędzających całe dnie przed monitorem. Za złe traktowanie odwdzięcza się nadciśnieniem, które jest prekursorem wielu groźnych chorób. Natomiast nawet niewielka, ale codzienna porcja ruchu prowadzi do zwiększenia produkcji czerwonych krwinek i usprawnia przepływ krwi w naczyniach krwionośnych.
Zgodzimy się więc, że profilaktyka chorób układu krążenia to przede wszystkim ćwiczenia, spacery na świeżym powietrzu, aktywne spędzanie wolnego czasu. No dobrze, ale co zrobić, kiedy już jesteśmy chorzy, a nie chcemy rezygnować z treningu?

Choroba wieńcowa wymaga szczególnego traktowania. Konieczna jest ostrożność podczas wykonywania ćwiczeń lub uprawiania sportu i konsultacja medyczna. Bezpieczny wysiłek to przede wszystkim :

• regularne spacery: spokojne, nieintensywne
• pływanie: w ciepłej wodzie, o niezbyt dużej głębokości
• jazda na rowerze: raczej po ścieżkach rowerowych niż po górzystym terenie
• umiarkowane ćwiczenia (3 razy w tygodniu, przez 30-40 minut)

Niestety należy zrezygnować z gier zespołowych, ćwiczeń siłowych, wyczynowego biegania. Należy pamiętać, by nie ćwiczyć w skrajnie wysokich lub niskich temperaturach oraz w razie pojawienia się przykrych objawów (duszności, kołatanie) zaprzestać wysiłku.
Natomiast trening dla osób cierpiących na nadciśnienie tętnicze ma za zadanie obniżenie go. Forsowne, wycieńczające ćwiczenia są niewskazane. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie, by uprawiać:

• marszobieg
• pływanie (nie nurkowanie!)
• taniec klasyczny
• ćwiczenia aerobowe

I tu zalecana jest ostrożność. Należy mierzyć ciśnienie przez, w czasie i po zaprzestaniu aktywności. Regularne pomiary są niezbędne dla kontrolowania wszelkich nieprawidłowości i wyeliminowania tej formy ruchu, która nadmiernie podwyższa wskaźnik ciśnienia tętniczego. Ponadto trening należy wykonywać prawidłowo – niezbędne jest przeprowadzenie rozgrzewki i stopniowe wyciszanie organizmu na koniec ćwiczeń.

CHOROBY UKŁADU RUCHU

Aby wzmocnić szkielet zaleca się ćwiczenia wytrzymałościowe, które wpływają na zwiększenie masy kości i ich mineralizacji. Systematyczny trening jest najlepszym środkiem zaradczym na osteoporozę. Z kolei dla osób już zagrożonych tą chorobą, wskazane są:

• marszobiegi
• taniec klasyczny
• gimnastyka
• pływanie

Natomiast uprawianie intensywnego sportu (aerobik, sprint, sztuki walki, gry zespołowe) jest dość ryzykowne z powodu wysokiej kontuzyjności. Osoby o łamliwych, odwapnionych kościach muszą szczególnie uważać na urazy, których leczenie jest dla nich wyjątkowo bolesne i długotrwałe oraz wymaga specjalnej rehabilitacji.

Przy dyskopatii, problemów z kręgosłupem i stawami, każdą aktywność fizyczną należy dokładnie omówić z lekarzem lub fizjoterapeutą. To oni dobiorą nam taki program treningowy, który jest dla nas całkowicie bezpieczny. Nieodpowiednie lub nieprawidłowo wykonane ćwiczenia, nie tylko nam nie pomogą, ale mogą przyczynić się do pogłębienia zmian zwyrodnieniowych, a konsekwencji do dalszego uszkodzenia układu ruchu.

CUKRZYCA TYPU II

Regularny, zalecany przez lekarzy ruch dla diabetyków ma na celu przede wszystkim zredukowanie wagi i lepsze przyswajanie insuliny. Dobre rezultaty dają spacery na dłuższym dystansie, jazda na rowerze, pływanie i aqua aerobik. Ważny jest systematyczny, długotrwały wysiłek, w którym energia uzyskiwania jest podczas spalania tlenowego. Konieczna jest rozgrzewka oraz stopniowe uspokajanie organizmu po ćwiczeniach.

ASTMA

Podobnie jak w przypadku cukrzycy, wskazany jest raczej długotrwały wysiłek niż krótki i wycieńczający. Odradza się korzystanie z sali gimnastycznej i siłowni (kurz i alergeny), uprawianie sportu na świeżym powietrzu (np. na łące z powodu pylenia roślin) oraz zdecydowanie nie zaleca się sportów zimowych (niska temperatura może zaognić objawy choroby). Astmatycy, bez obaw o bezpieczeństwo mogą: pływać (nie w wodzie chlorowanej), jeździć na rowerze, grać w piłkę, uprawiać kajakarstwo. Wykonując te czynności warto zastosować trening interwałowy, czyli trening o zmiennej intensywności ćwiczeń (np. kilkanaście minut bardzo intensywnych ćwiczeń przeplata się z odcinkiem spoczynku). Trening ten rozwija wydolność układu krążenia i oddechowego oraz znacznie przyspiesza spalanie tkanki tłuszczowej.

Jak widać, osoby zagrożone nawet najpoważniejszymi chorobami (np. wieńcówką) nie muszą całkowicie rezygnować z aktywności fizycznej. Mitem jest, że choroby układu krążenia, osteoporoza, cukrzyca czy astma całkowicie ją wykluczają. Wielu sportowców na co dzień boryka się z problemami zdrowotnymi, a mimo to osiągają znaczne sukcesy i zdobywają medale (np. wybitny wioślarz Michał Jeliński choruje na cukrzycę typu I, Robert Korzeniowski i Otylia Jędrzejczak są astmatykami). Przykłady te pokazują, że nawet mimo choroby, można żyć tak, jak zdrowi ludzie, oczywiście przestrzegając kilku żelaznych zasad:

1) przed treningiem – rozgrzewka, po – ćwiczenia rozluźniające mięśnie, przygotowujące organizm do stanu spoczynku
2) monitorujemy reakcje naszego organizmu w trakcie wykonywania ćwiczeń, np. mierzymy ciśnienie tętnicze
3) zaprzestajemy treningu w razie gorszego samopoczucia czy wystąpienia objawów chorobowych
4) zanim podejmiemy się wyczynowego uprawiania sportu (np. biegania w maratonach)wykonujemy wszystkie niezbędne badania określające stan naszego zdrowia
5) każda forma aktywności fizycznej powinna zyskać aprobatę naszego lekarza

A wszystko po to, by korzyści z aktywnego trybu życia nie zostały zniweczone przez groźne dla zdrowia skutki.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: